රෝගී ජීවිත අනතුරේද? රජයේ හෙද සිසුන්ගේ ප්රායෝගික පුහුණුවේ බරපතළ අඩුපාඩු රැසක් අනාවරණය වෙයි!
ශ්රී ලංකාවේ සෞඛ්ය ක්ෂේත්රයේ ප්රමිතිය සහ රෝගී ආරක්ෂාව පිළිබඳව දැඩි කතාබහක් නිර්මාණය වෙමින් පවතින පසුබිමක, රජයේ හෙද විද්යාලවල තෙවන වසරේ ඉගෙනුම ලබන සිසුන්ගෙන් බහුතරයක් සිය ප්රායෝගික සායනික පුහුණුවේදී බරපතළ අභියෝග රැසකට මුහුණ දෙන බව නවතම පර්යේෂණයකින් හෙළි වී තිබේ.
කළුතර, රත්නපුර, කොළඹ සහ මඩකලපුව යන ප්රධාන රජයේ හෙද විද්යාල 4ක් කේන්ද්ර කරගනිමින්, ජාතික සෞඛ්ය විද්යායතනයේ (NIHS) සදාචාර සමාලෝචන කමිටුවේ අනුමැතිය ඇතිව සිදුකළ මෙම පර්යේෂණය සඳහා අවසන් වසරේ හෙද සිසුන් 608 දෙනෙකු සහභාගී වී ඇත.
මෙම අධ්යයනයෙන් හෙළි වී ඇති අතිශය කනගාටුදායක කරුණක් වන්නේ, සිසුන්ගෙන් 70%කට වඩා වැඩි ප්රමාණයක් තමන් සතු සීමිත කුසලතා, ප්රතිකර්ම පියවරවල් අමතක වීම, අඩු ආත්ම විශ්වාසය සහ රෝගීන් පිළිබඳව පවතින බිය හේතුවෙන් සායනික පටිපාටීන් නිසි පරිදි ක්රියාත්මක කිරීමට අපොහොසත් වන බවයි.
සංඛ්යාලේඛන ඇඟ කිලිපොලා යයි: හෙද පුහුණුවේ බරපතළම බාධක මෙන්න
පර්යේෂණයට සහභාගී වූ හෙද සිසුන් පෙන්වා දෙන ආකාරයට, රෝහල් තුළ ප්රායෝගිකව ප්රතිකාර ලබාදීමේදී ඔවුන් මුහුණ දෙන ප්රධානතම ගැටලු සහ ඒවායේ ප්රතිශතයන් මෙසේය:
ගුරු-සිසු සබඳතාවල බිඳවැටීම (76.4%): සිසුන්ගෙන් අතිවිශාල බහුතරයක් පෙන්වා දෙන්නේ තමන්ව මෙහෙයවන උපදේශකවරුන්ගෙන් (Tutors) ලැබෙන දිරිගැන්වීම් සහ පෙළඹවීම් ඉතා පහත් මට්ටමක පවතින බවයි.
හිස් වුණු ප්රායෝගික රසායනාගාර (73.4%): හෙද විද්යාලවල පවතින ප්රායෝගික පුහුණු රසායනාගාර (Skill Labs) නවීන පහසුකම්වලින් තොර වීම සහ ප්රමාණවත් නොවීම සිසුන්ගේ ප්රායෝගික ඥානය මොට වීමට හේතු වී ඇත.
අත්යවශ්ය පියවරවල් අමතක වීම (72.4%): ප්රතිකාර කිරීමේදී අනුගමනය කළ යුතු විද්යාත්මක පියවරවල් අමතක වන බව සිසුන්ගෙන් 72%කට වඩා වැඩි පිරිසක් පිළිගෙන තිබේ. මෙය රෝගී ජීවිත අවදානමට ලක් කරන ප්රධාන සාධකයකි.
ප්රමාණවත් නොවන සායනික කුසලතා (71.7%): රෝගියෙකුට නිවැරදිව ප්රතිකාර කිරීමට අවශ්ය ප්රායෝගික පළපුරුද්ද තමන්ට නොමැති බව සිසුන් බහුතරයක් පවසති.
රෝහල්වල තදබදය සහ සීමිත කාලය: රෝහල්වල පවතින අධික රෝගී තදබදය (64.7%) සහ රෝගියෙකු වෙනුවෙන් වෙන් කිරීමට ඇති සීමිත කාලය (55.6%) හේතුවෙන් නියමිත ප්රමිතීන්ට අනුව කටයුතු කිරීමට තමන්ට නොහැකි වන බව ද සිසුන් පෙන්වා දෙයි.
පද්ධතියේ වැරදිවලට සිසුන් වැරදිකරුවන් වී ඇති හැටි
මෙම අධ්යයනයට අනුව, සායනික ප්රතිකාර ක්රමවේද නිසි පරිදි අනුගමනය නොකිරීමට බලපා ඇත්තේ සිසුන්ගේ පුද්ගලික නොසැලකිලිමත්කමට වඩා පද්ධතියේ පවතින දුර්වලතාවයන්ය. රෝහල් මට්ටමින් සිසුන් සඳහා පවතින අධීක්ෂණය (Supervision) ඉතා පහළ මට්ටමක පැවතීම සහ සම්පත් හිඟකම මෙයට සෘජුවම බලපා ඇත.
කෙසේ වෙතත්, මෙම කටුක පරිසරය තුළ වුවද, තම සම වයසේ සිසුන්ගෙන් සහ සහායක රෝහල් කාර්ය මණ්ඩලයෙන් ලැබෙන සහයෝගය හේතුවෙන් තමන් යම් මට්ටමකින් හෝ සායනික කටයුතුවල නිරත වන බව සිසුන් කෘතඥපූර්වකව සඳහන් කර තිබේ.
බලධාරීන්ගේ අවධානය පිණිසයි: වහාම ක්රියාත්මක විය යුතු නිර්දේශ
හෙද වෘත්තිය යනු හුදෙක් රැකියාවක් නොව මිනිස් ජීවිත සමඟ කරන සූක්ෂ්ම ගනුදෙනුවකි. එබැවින් මෙම පර්යේෂණ පත්රිකාව හරහා පර්යේෂකයන් විසින් මෙරට සෞඛ්ය බලධාරීන් වෙත වහාම ක්රියාත්මක කළ යුතු යෝජනා කිහිපයක් ඉදිරිපත් කර ඇත:
අධීක්ෂණය දැඩි කිරීම: රෝහල් තුළ සායනික පුහුණුව ලබන සිසුන් සඳහා පවතින අධීක්ෂණ ක්රියාවලිය වඩාත් විධිමත් සහ ශක්තිමත් කිරීම.
විද්යාල රසායනාගාර නවීකරණය: සියලුම රජයේ හෙද විද්යාලවල පවතින ප්රායෝගික රසායනාගාර (Skill Labs) අත්යවශ්ය නවීන උපකරණවලින් සන්නද්ධ කිරීම.
ගුරු-සිසු සබඳතා සහ දිරිගැන්වීම: උපදේශකවරුන්ගේ ඉගැන්වීම් ක්රමවේද යාවත්කාලීන කරමින්, සිසුන්ව ධනාත්මකව දිරිගැන්වීමේ වැඩපිළිවෙළක් සකස් කිරීම.
සුරක්ෂිත පුහුණු පරිසරයක්: බියෙන් හෝ සැකයෙන් තොරව, වෘත්තීය මට්ටමින් වැඩ කළ හැකි හිතකාමී සායනික පරිසරයක් රෝහල් තුළ නිර්මාණය කිරීම.
“අද දවසේ ක්රියා පටිපාටීන්ට දක්වන අවනතභාවය, හෙට දවසේ රෝගී ආරක්ෂාව තහවුරු කරයි!”
මෙම පර්යේෂණයේ සොයාගැනීම් දෙස බලධාරීන් තවදුරටත් ඇස් කන් පියාගෙන සිටියහොත්, එහි අවසන් ප්රතිඵලය වන්නේ නුපුහුණු, ප්රමිතියෙන් තොර සෞඛ්ය සේවාවක් රට තුළ බිහිවීම පමණි. එබැවින්, අනාගත හෙද පරපුර සුරක්ෂිත කිරීමටත්, පොදු මහජනතාවගේ රෝගී ආරක්ෂාව තහවුරු කිරීමටත් සෞඛ්ය අමාත්යාංශය ඇතුළු වගකිවයුතු අංශ වහාම ක්රියාත්මක විය යුතුය.