සමාජයේ සිදුවන විවිධ සිදුවීම් විස්තර කිරීමේදී භාවිත කරන වචන ජනමතය හැඩගස්වයි. එවැනි වචන අතර “වනචාරියා” යන්න අද දේශපාලන හා සමාජ කථාව තුළ බහුලව යොදාගන්නා පදයක් බවට පත්ව ඇත.
වනචාරියා” යනු වනයේ හැසිරෙන පුද්ගලයා යන මූලික අර්ථය ඉක්මවා, සිංහල සංස්කෘතියේ, සාහිත්යයේ හා ආධ්යාත්මික දර්ශනයේ ගැබ් කර ගත් ගැඹුරු සංකල්පයක් නිරූපණය කරන පදයකි.
නීතියට හෝ පවතින සමාජ සම්මතයන්ට අනුගත නොවන පුද්ගලයන් හෝ කණ්ඩායම් හඳුන්වීමට මෙම වචනය බොහෝවිට භාවිත වේ. කෙසේ වෙතත්, “වනචාරියා” යන්න සරල විස්තරයක් නොව, නින්දාත්මක ලේබලයක් බව අවබෝධ කරගත යුතුය. එය යොදාගැනීමෙන් අදාල පුද්ගලයන් “ශිෂ්ට සමාජයෙන් බැහැර” ලෙස පෙන්වීමට ඉඩ සැලසෙයි.
දේශපාලන වශයෙන් මෙම වචනය බහුලව භාවිත වන්නේ විරෝධතාකරුවන්, සමාජ ක්රියාකාරීන් හෝ පාලකයන්ට අභියෝග කරන කණ්ඩායම් අස්ථානගත කිරීමටය. එමඟින් දැඩි නීතිමය හෝ ආරක්ෂක පියවර සාධාරණ කර පෙන්වීම පහසු වේ. එහිදී දරිද්රතාව, අසමානතාව සහ ව්යුහමය අසාධාරණ වැනි ගැටළු පසෙකට තල්ලු වී, සමාජ ගැටළුව පුද්ගල ගතිලක්ෂණයක් ලෙස සරල කර පෙන්වීම සිදුවේ.
මාධ්ය වගකීම මෙහිදී අතිශයින් වැදගත්ය. සිදුවීමක් සරල ලේබලයකට සීමා කිරීම නොව, එයට හේතු වූ සමාජ හා දේශපාලන පසුබිම ජනතාවට පැහැදිලි කිරීම මාධ්යයේ කාර්යභාරය වේ. වචන නොසැලකිලිමත් ලෙස භාවිත කළහොත්, ඒවා මඟින්ම සමාජ බෙදීම් තවත් ගැඹුරු විය හැක.
එබැවින් “වනචාරියා” යන්න භාවිත කිරීමේදී, එය කුමන අරමුණකින්ද, කාටද යොදාගන්නේද යන්න පිළිබඳ විමසිලිමත් වීම සමාජයක වගකීමකි. වචන යනු හුදෙක් කථන නොව, සමාජය හැඩගස්වන බලවත් මෙවලම් බව අමතක නොකළ යුතුය.
සමාජය තුළ සිදුවන විවිධ ගැටළු, විරෝධතා සහ අපරාධ විස්තර කිරීමේදී භාවිත වන වචන ජනමතය හැඩගස්වයි. එවැනි වචන අතර “වනචාරියා” යන්න විශේෂ ස්ථානයක් ගන්නා පදයකි. බොහෝ අවස්ථාවල මෙම වචනය යොදාගන්නේ නීතියට හෝ පවතින සමාජ සම්මතයන්ට අනුගත නොවන පුද්ගලයන් හෝ කණ්ඩායම් හඳුන්වීමටය.
කෙසේ වෙතත්, “වනචාරියා” යන්න සරල විස්තරයක් නොව සමාජීය හා දේශපාලනික අර්ථකථනයක් සහිත ලේබලයකි. එය යොදාගැනීමෙන් අදාල පුද්ගලයන් හෝ කණ්ඩායම් “ශිෂ්ට සමාජයෙන් බැහැර” බවට පත් කර පෙන්වයි. මෙහිදී සමාජයේ “අපි” සහ “ඔවුන්” යන බෙදීමක් නිර්මාණය වන අතර, එම බෙදීම බොහෝවිට බලවතුන්ට වාසිදායක වේ.
දේශපාලන කථාව තුළ මෙම පදය විශේෂයෙන් භාවිත වන්නේ විරෝධතා, සමාජ ක්රියාකාරීත්වය හෝ පාලකයන්ට අභියෝග කරන කණ්ඩායම් අස්ථානගත කිරීමටය. එමඟින් දැඩි නීතිමය හෝ ආරක්ෂක පියවර සාධාරණ ලෙස පෙන්වීමටද ඉඩ සැලසෙයි. සංකීර්ණ සමාජ හේතු – දරිද්රතාව, අසමානතාව, ව්යුහමය අසාධාරණ – පසෙකට තල්ලු වී, ගැටළුව පුද්ගල ගතිලක්ෂණයක් ලෙස සරල කර පෙන්වීම මෙහි ප්රධාන අවදානමයි.
මාධ්යයේ භූමිකාව මෙහිදී අතිශයින් වැදගත් වේ. සිදුවීමක් සරල ලේබලයකට සීමා කිරීම වෙනුවට, එයට හේතු වූ සමාජ හා දේශපාලන පසුබිම ජනතාවට පැහැදිලි කිරීම මාධ්ය වගකීමකි. වචන නොසැලකිලිමත් ලෙස භාවිත කළහොත්, ඒවා මඟින්ම සමාජ අසාධාරණය ශක්තිමත් විය හැක.
එබැවින් “වනචාරියා” යන්න භාවිත කිරීමේදී එය කාටද, කුමන අරමුණකින්ද, කුමන බල සම්බන්ධතාවයක් තුළද යොදාගන්නේද යන්න පිළිබඳ සමාජයක් ලෙස විමසුම් කළ යුතුය. වචන යනු හුදෙක් අර්ථ ප්රකාශ නොව, සමාජය හැඩගස්වන බලවත් මෙවලම් බව අමතක නොකළ යුතුය.